انشاء آنگاه که همه به سوی یک قبله نماز می خوانیم

ما رو به قبله نماز می خوانیم برای اینکه یاد بگیریم چهره باطن ما کجا باشد. خدا همه جا هست و حبس در کعبه نیست ما رو به قبله می ایستیم که هم صورت ظاهری و جهت فیزیکی ما و هم قلب و فکر ما به طرف خدا باشد.

حق‌تعالى به علل گوناگون ، دستور داده است كه به طرف قبله واحد ، به زبان واحد ، و با شرايط مشترك ديگرى نماز گزارده شود و اين دستور علاوه بر پيشرفت و پيشبرد علم و دانش بشرى ، مايه وحدت و هماهنگى بين مسلمانان نيز مى‌باشد و تأثيرات و آموزش‌هاى فرهنگى ديگرى نيز به دنبال دارد . از طرف ديگر در هر يك از اين دستورات اسرار عرفانى بزرگ نهفته است . ناگفته نماند براى راهيابى به « حقيقت » بايد دو مرحله « شريعت و طريقت » طى شود . يكى از نمونه‌هاى پايبندى به احكام شريعت ايستادن رو به قبله است كه پرورش روحيه عبوديت و نهادينه شدن يك رفتار دينى به طور همگانى را به ارمغان مى‌آورد . همچنين پايبندى به احكام شرعى از مؤثرترين روش‌ها براى فرهنگ‌سازى در جامعه است . در غير اين صورت پراكندگى و ناهماهنگى و حتى ناهنجارى‌هاى فراوان در جامعه پديد خواهد آمد .

كعبه كانون عبادت وبندگى است قران كريم ، همانطور كه كعبه را اوّلين و با سابقه ترين خانه عبوديت و پرستش مى داند ، آن را براى همه جهانيان ، محور بندگى نيز مى شناسد و مى فرمايد : « إن أولَ بَيتٍ وُضعَ لِلناس لَلذى بِبَكهَ مُباركا و هُدى لِلعالَمين »

آنگاه که همه به سوی یک قبله نماز می خوانیم